این مستند دوم می خواهد مثلا نشان دهد که حتا اقلیت های مذهبی، اقوام مختلف ایرانی، ایرانی های مقیم خارج و مردم ایران از تیپ ها و طبقات مختلف هم از احمدی نژاد راضی هستند. آخرش شاهکاره که کنار باغچه ی خونه اش علف هرز رو نشون می ده و با ریحون مقایسه اش می کنه و می گه که خودش رو به سبزی واقعی شبیه می کنه ولی ریحون نیس، با این که تشخیصش سخته! هوشش هم کم نیس. تمام چیزهایی که نشانه می ره به میرحسین مربوطه. خوب بو کشیده که کی به واقع رقیبشه و این ملغمه بدرنگ و بوی در هم پیچیده رو به خوبی به جای دسته گل داره به مردم قالب می کنه. حیدربابا هم می خونه، یعنی درست همون کاری که میرحسین تو مستند اول تو جمع مردم آدربایجان می کنه. حتا شعر مشابهی هم گذاشته. این یکی گمونم قرار بوده حس میهن پرستی/ملی گرایی رو بیدار کنه.

نمی دونم از دست این موجود به کجا میشه پناه برد...