اکنون، در این تاریکا، تنها من ام با خشخشی که، در نفس ام، هنوز تن زند از تن دادن به خالی ی سکوت: انگار پروانه ای گلاویز است با مرگ ِ لال و پُرشکنجه و کشدار خویش در دام ِ عنکبوت.
اسماعیل خویی
RSS
