حالم خراب شد. فکر کن تو بولوار پشت خونه دو تا موتوری با قمه بریزن سر داداشم و به زور سگ کوچیکی رو که همراهش برای هواخوری برده بوده بگیرن... وحشتناکه. الان از فرط رنج داره تو خودش می پیچه. ناامنی چه دامنه ای داره. بی خودی سعی می کنم گاهی بگم چیزها از اونچه دیگران فکر می کنن بهتره. که رسانه ها فضا رو بدتر از اونچه هست جلوه میدن!!! گاهی خودم هم به یه سری چیزا جسابی شک می کنم. چیزا فقط بی قاعده اند. ممکنه رخ بده، ممکنه دچارش بشی. ممکنه هم جون سالم به در ببری. درست همین ویژگیه که ترسناکترش می کنه.... 

حالا امیدوارم محض پول دزدیده باشنش و به یکی دیگه که دوستش داره بفروشنش. امیدوارم آزارش ندن. گرچه اصلا مطمئن نیستم. کسانی که به آدما رحم نمی کنن بعیده عطوفت چندانی واسه حیوونا هم تو چنته شون باشه.

تازه یه تصویر بدتر هم دارم که چه می دونم تو فضای مشهد حس آمران به معروف و مجریان دین و ... بهشون دست داده باشه و بخوان با این به اصطلاح فرهنگ نگهداری سگ بجنگن و به حساب خودشون انسان های مذهبی ای باشن. اون وقت خدا می دونه سر اون بچه کوچیک نجس ما تا الان چی اومده!!! جدی الان در چه حاله؟ باورم نمی شه. الان هوای صاحبای قبلیش رو می کنه حتما هرچند که همچین بهشت برینی هم نبوده باشه... احتمالا خیلی بدبین به نظر می رسم، اما نمی دونم چرا این حس دوم خیلی درونم پررنگه. چند وقت پیش به موقعیت وجودی حیوونا تو شهرای ایران فکر می کردم. کم پیش می اومد که صبحا در ابتدای جاده مشهد-قوچان، در خواب و بیدار سر کار رفتن صبح حیوون مرده نبینی. تو بولوارهای درون شهری یزد، نزدیک میدون اطلسی و مجموعه آپارتمان های نوساز گربه له شده زیاد می دیدی. یکی اما می گفت یه دوره ای سگها رو جمع می کرده اند و می کشتن. راسته؟ نمی دونم... 

تو آتن سگ های زیادی بودن که قلاده داشتن و آزاد بودن. همه از این سگای بزرگ تو مایه های ژرمن شپرد و به نظر میومد باید مثلا متعلق به شهرداری باشن. یه همزیستی مسالمت آمیز جریان داشت میان سگ ها و آدمها. می تونم بگم خیلی دلفریب تر از اینجا بود حتا، چون حیوون آزاد بود. می تونست به طبع خودش زندگی کنه. از همون روزا تو ذهنم بوده که ببینم ماجرای سگ های آزاد آتن از چه قرار بود! از همون زمان دلم می خواست کمی جست و جو کنم که چرا تو سیر تاریخی مذاهب یهو اسلام این وسط سگ ها رو نشونه رفت! اصلا قدمت این ماجرا چه قدره؟ مال زمان پیغمبره یا طبق معمول از ذهن نسل های بعدی تراویده؟ ریشه اش یه جایی تو فرهنگ قدیم اعراب بوده یا نه دلیل دیگری در میانه؟

حالا تصور می کنم فضای کشورم رو با اون همه تنش و مشکل و اخلاق رنگ پریده آدما و اون کشاکش و درگیری های فامیلی و اجتماعی که بویش همیشه همه جا هست و فکر می کنم در همچون فضایی که انسان این اندازه بی قدره، حیوونا، وجودشون و مرگشون چطوریه! یه اتفاق بسیار ساده است. به هر حال وقتی هنوز جون آدما هم اون قدرا ارزش نداره، چه توقعیه؟! اونم  سگ که میون جامعه اسلامی بیش از همه مطرود میشه. مگر شانس بیاره و دهی، گله ای و همراهی چوپانی قسمتش بشه...